Ervaringen

Antoinette: ‘ Een droom komt uit…… ‘

Ruim een jaar geleden ben ik via internet in contact gekomen met Curly Horses. Ik ben 44 jaar oud en heb sinds jongs af aan mijn hart “verloren” aan paarden. Heb in mijn jeugd veel tijd met paarden doorgebracht, maar helaas rond mijn dertigste enorm allergisch geworden voor paarden en dieren in het algemeen. Ik had last van kriebel ogen, niezen, volle neus, moeheid maar daar bleef het niet bij. Ik kreeg koorts, keelpijn, griep. Zo erg vond ik dat. Gevolg, omgang met paarden en dieren kon niet meer. 

Viia een omweg kwam ik op een site over Curly Horses, maar ik kon gewoon niet geloven dat dat zou gaan werken voor mij. Maar het bleef maar rondgaan in mijn hoofd en na een paar maanden besloten het een kans te geven. De eerste ontmoeting was een grote teleurstelling. Bij de Curly paarden had ik geen last, maar thuisgekomen heb ik een avond lang geniest, geproest, zere ogen etc. De moed zonk me in de schoenen. Ik koppelde aan Mireille terug dat de Curly Horses niet echt werkten voor mij, waarop zij mij adviseerde naar een andere Curly Horse in Nederland te gaan, omdat het ene paard het andere niet is en sommige mensen beter op het ene dan het andere paard reageren. Toch maar geprobeerd en naar een ander adres gegaan. Daar ging het stukken beter, echt ongelofelijk. Ik had nog iets last, maar veel en veel minder dan de eerste keer. Een paar weken later er weer heen, nog een keer proberen en onze (allergische) zoon meegenomen, wederom ging het goed; ietsie pietsie last. Tja, dat geeft de burger moed.

Lang verhaal kort. Ik heb toen besloten er helemaal voor te gaan. Had zo genoten van de paarden en wilde zo graag dat het zou lukken. Ben met zoonlief naar Duitsland gereden naar “Curly Horses Germany” en daar een paar dagen doorgebracht, gereden, geborsteld, van alles en nog wat. De eerste twee dagen nergens last van, maar dag drie was te veel van het goede, toen wel last. Ik zag echter dat het gewoon steeds beter ging. Mireille was net verhuisd, maar bood ons toch aan of we wilden komen rijden op haar paarden, geweldig. Uiteindelijk heb ik een half jaar lang twee keer per week en onze zoon een heel jaar wekelijks gelest op de Curlies van Mireille. Dat was helemaal top. Het was niet naast de deur, maar we hadden het er graag voor over. Door twee keer per week te borstelen en te rijden kon ik voor mezelf uittesten of een eigen paard (tja die droom kon ik niet meer loslaten!!) zou werken voor mij. Voor Jilles en voor mij is het helemaal goed gekomen. Tijdens de les had ik sowieso nergens last van, maar als ik dan naar huis reed kwam er wel eens een niesje of beetje verstopte neus, maar dat was zo weer weg en het werd steeds minder en minder. Zelfs zo weinig dat ik besloot het aan te durven om ons eigen paard te gaan zoeken waarbij wederom het ene paard beter matcht (ivm allergie) dan de andere. Sinds vier maanden zijn we in het bezit van een heus Curly paardje en het gaat zo ontzettend goed. Ik heb nergens meer last van. Het meeste last heb ik van het hooi!!! Nala heeft er een heel tijdje over gedaan haar wintervacht kwijt te raken, dus overal losse haren en dat ging gelijk op met bloesem en bloei van bomen en bloemen, zelfs dat is super gegaan. We zijn zo blij en dankbaar en enorm aan het genieten van ons eigen paard, iets waar ik niet meer op durfde hopen! 

Iris, Mark, Hennie en Esmaralda uit Noord Holland:      ‘In  één woord: Geweldig!’

Over ons bezoek aan de Curly paarden: in één woord geweldig. Wat waren we onder de indruk. Ik vroeg vanavond nog aan de kinderen, hoe vonden jullie het, wat zal ik schrijven. Hun antwoord: “Mam, zet maar honderd keer super, nee wel 1000 x super”. Ja we zijn echt heel blij dat we geweest zijn. Het idee dat je kan paardrijden zonder dat je er ziek van wordt, dit had ik nooit verwacht. En om Mark te zien rijden, echt super. Wat heeft hij genoten. Hij heeft geen enkele reactie gehad, ook niet later op de dag.

Terwijl die dag daarvoor is hij maar heel kort bij het paardrijden van Iris op de mange geweest, en wat was hij toen ziek, terwijl hij medicijnen had ingenomen. En dit is dan zo zielig, want Mark is gek van paarden. Ikzelf heb ook geen reactie gehad. Zo fijn om je gewoon te voelen net als anders, terwijl je bij een paard bent geweest. Ook geen reactie dat het veulentje mijn hand likte. Normaal krijg ik dan allemaal blaasjes en een rode arm, net of je in de brandnetel hebt gezeten met je arm, maar nu helemaal NIETS! Ik had nooit verwacht dat dit echt zou kunnen. Ik bedoel je leest natuurlijk wel de reacties, maar dan blijf je toch je twijfels houden, nou deze zijn echt weg.

Na de overheerlijke appeltaart in jullie theetuin zijn we naar de Panoramahoeve gegaan bij jullie in de buurt. Hier hebben we de auto neer gezet, en zijn een heel stuk gaan fietsen over de Veluwe. Toen weer terug naar de Panoramahoeve, daar lekker even gegeten. Vervolgens weer op de fiets, over de hei. Heel wat kilometertjes gefietst. De dag afgesloten met een heerlijk barbecue, bij Gonzales. Al met al waren we om 22:30 pas thuis. We hebben een heerlijke dag gehad.


Lotte, Liesje, Koen en Mieke uit België: ‘Ik ben superblij!’

 Eerst en vooral, nogmaals bedankt dat we bij jullie konden komen kijken naar de paarden.Lotte heeft er erg van genoten, ook al leek ze wat afstand te houden. Dit is haar manier van reageren als ze nieuwe dingen uitprobeert. Maar zoals je zelf had gezien, ze straalde!!! Ze had werkelijk flikkertjes in haar ogen! We hadden op voorhand geen verhoging van medicatie gegeven en ze heeft geen reactie gehad op de paarden, ook niet ’s avonds. Dus voor ons was dit goed nieuws. We hebben de kinderen dan ook beloofd dat, wanneer het minder warm is en de paarden weer kunnen bereden worden, dat we nog eens terug komen om te rijden. Het was voor haar een super bijzondere dag!!

Van Lotte:

Dankjewel dat ik mocht komen kijken naar jouw prachtige curly’s!! Ik ben super blij dat ik niet heb gereageerd. Dit is een droom die in vervulling is gegaan! Ik kijk er al naar uit om terug te komen naar jou curly fokkerij om paard te rijden.

Sarah en Eva uit België: ‘Curly horses… een droom gaat in vervulling’

Eva is zoals zo veel kleine meisjes gek op paarden…Ze wil later paardendierenarts worden! We moeten haar al snel heel erg teleurstellen: elk contact met paarden, ook in open lucht, blijkt voor Eva uit te draaien op tranende ogen, een verstopte neus en piepende longen… Allergie! Pilletjes , neusspray …niets helpt. Het vonnis van de allergiekliniek is duidelijk: VERMIJD PAARDEN!!

Tot we de Curly Horses ontdekken ….Deze paarden met de typische krullen zijn volgens internet hypo-allergeen! We krijgen uit Nederland Curlieharen opgestuurd. Eva neemt ze mee in bed, naar school… en niest niet! Dus trekken we naar Bennekom. Mireille maant ons aan zeer voorzichtig te zijn….Je weet nooit hoe iemand reageert op een bepaalde curly! Maar Bessie en Eva, dat is eem MATCH….

Eva rijdt een uurtje op Bessie en vertoont niet het minste teken van allergie…. Een meisjesdroom gaat in vervulling…

Gezien Mireille’s paarden in zwangerschapsrust in de maand mei en juni zijn, trekken wij op 19 juni naar Duitsland, waar Eva twee dagen zal rijden.

We hebben een gelukkige dochter… en we zijn gelukkige ouders! Curly horses… een droom gaat in vervulling…

Een droom die uitkomt – Emily (37)

Zo’n 30 jaar geleden ging ik elke zaterdagochtend naar paardrijles. Ik weet nog heel goed dat na ongeveer tien minuten mijn ogen begonnen te tranen en mijn gezicht begon te jeuken. Niet veel later raakte mijn neus verstopt en langzaamaan werd ik steeds benauwder. Na afloop van de les moest ik mijn paardrijdvriendinnetjes achterlaten en ging ik alvast terug naar huis. Rond het avondeten knapte ik dan meestal wel weer aardig op. Ik had het er allemaal voor over! Totdat ik na ongeveer anderhalf jaar in een binnenbak moest gaan rijden en de benauwdheid de overhand nam. Wat was ik verdrietig, ik kon niet meer paardrijden. In de loop der jaren heb ik geloof ik wel alle mogelijke medicatie uitgeprobeerd, maar niets hielp. Ik heb zelfs nog vijf jaar lang elke dag druppels onder mijn tong gelegd, maar ook dat mocht niet baten. Zelfs wanneer ik bij paarden in de buurt kwam (buiten een manege), werd ik ziek.

Ik heb altijd de stille hoop gehouden dat er op een dag een medicijn zou worden ontwikkeld wat wel werkt. Dus bij regelmaat checkte ik het internet. Vorig jaar las ik voor het eerst een stukje over Curly Horses en zeer recentelijk kwam ik op de website van Mireille terecht. Paarden waar ik niet allergisch voor ben? Dat klinkt te mooi om waar te zijn! Hoe zou het voelen om weer op een paard te zitten?

Ik maakte een afspraak voor een les. Voor de zekerheid nam ik vooraf mijn hooikoorts medicijnen in. Ik heb een uur lang gereden en kon het echt niet geloven: ik werd niet eens een heel klein beetje ziek! Ik vond het heerlijk om eindelijk weer paard te kunnen rijden en Mireille is een hele fijne instructrice. Na afloop heb ik me omgekleed in het toilet en nog even rondgelopen op het terrein. Op de terugweg werd ik wel een beetje verkouden, maar dit was met een half uurtje weer over. Ik ben de week erop meteen weer gegaan. Ook nu nam ik vooraf weer mijn hooikoorts medicijnen in. Na een uurtje heerlijk gereden te hebben, heb ik ditmaal alleen mijn handen gewassen in het toilet en ben daarna meteen naar huis gegaan. Ditmaal werd ik niet verkouden in de auto. 

Mireille, ik wil je graag bedanken voor je inzet voor de Curly Horses en het openen van de deuren voor alle mensen met een paardenallergie! Mijn droom is eindelijk uitgekomen en ik hoop nog veel lessen bij je te mogen volgen!

Geweldige middag

Mijn nichtje, Anna, van 6 jaar oud heeft een geweldige middag gehad en haar glimlach ging niet meer van haar gezicht af! spelende wijs paardrijden en aaien, zonder dikke en prikkende ogen te krijgen… eindelijk mogelijkheid om in contact te komen met paarden en ook nog op een leuke manier in een mooie omgeving.

Fleur met Anna uit Rotterdam